วันเสาร์ที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2557

วันหนึ่งที่ผ่านมา


คนเราวันหนึ่งหกล้มลง
แม้ไม่มีบาดแผลภายนอกให้เห็น
แต่มันมีแผลที่ช้ำอยู่ข้างใน
ฉันก็เป็นแบบนั้นในเวลานี้
แม้มันจะผ่านมาหลายปีก็ตาม
ฉันอยากมีใครสักคนฉุดฉันให้ลุกขึ้นมา
โอบอุ้มดูแลหัวใจฉันด้วยความรัก
ฉันดิ่งและจมกับมันมานานเกินไปแล้ว
อยากลุกขึ้นเดินใหม่สักหน
ด้วยตัวเองและจะไม่รอให้ใครมาช่วยประคอง
บอกกับตัวเองลุกเถอะยืนขึ้นมาซะที
อย่าได้รอให้ใครมาช่ายพยุงเลย
มันคงไม่มีในแบบที่เราอยากเจอหรอก
และคงไม่มีในโลกใบนี้สำหรับเรา
อย่าได้หวังและรออีกต่อไป..
ถ้าเขาเกิดมาเพื่อฉัน
เราคงได้เจอกันในสักวันหนึ่ง


ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น